Lopen is rollen in de wereld van Burugo

“Loopt u even mee?” Na het lezen van deze grappige column van Burugo klinkt dit onschuldige zinnetje nooit meer hetzelfde!

Geduldig zat ik in mijn rolstoel te wachten in de lobby van het bankgebouw op de bankemployé waar ik een afspraak mee had die middag voor het jaarlijkse financiële spreekuurtje.

Gelukkig duurde het wachten niet erg lang. “Loo… ik bedoel rolt u maar even me”’, versprak hij zich bijna. En dat deed ik want ik wilde niet het risico rollen om te verdwalen in dit immense bankgebouw. Ik weet daar natuurlijk de weg niet want ik rol er de deur niet plat. Stel je voor dat ik per abuis de geldkluis inrol, het rolt mij al dun door de broek bij de gedachte alleen. En dan rol ik ook nog het risico om voor inbreker te worden aangezien dus dan moet ik het op een rollen zetten, en voor je het weet rol ik dan iemand van de sokken. Maar gelukkig rolde het zo’n vaart niet want ik kon de bankbediende prima bijhouden – ik heb dan wel een dwarslaesie maar ik rol nog als een kievit! (Maar niet te snel, want hardrollers zijn doodrollers).

Ik kreeg een parkeerplaats achter een bureau, en bestelde eerst maar eens een kop koffie want ik wilde niet meteen te hard van stapel rollen. Terwijl de accountmanager, want zo stelde hij zich voor (ik noem zo iemand klerk), zich het vuur uit de sloffen rolde voor mijn cappuccino rolde ik in gedachten vast op de zaken vooruit. Ik kreeg mijn koffie (met flink veel cafeïne want dat bevordert de bloedsomrol heb ik ergens gelezen) en we namen samen mijn financiële levensrol door. Het gesprek verrolde verder zonder noemenswaardigheden en was dan ook vrij snel afgerold. Ik rol heus niet in twee sloten tegelijk als het over financiën gaat, liet ik hem terrols nog even weten.

“Ik zal u naar de uitgang begeleiden, Loo…, ik bedoel rolt u mee?”

deed-ie het weer.

 

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns

Zijn er uitspraken waar jij je aan ergert als rolstoeler? Of trek jij je daar juist niets van aan? Of ben je mantelzorger en weet je soms ook niet wat gezegd? Laat het ons weten! 

Groot baasje, klein baasje en Burugo baasje

Ik ben nu ruim een half jaar in dit huis, dus wordt het tijd om het een en ander eens even op een rijtje te zetten: Het is best een mooi huis, en er zijn maar liefst twee wc’s. Eéntje op de mat bij de voordeur, en nog zo één bij de achterdeur.

Als ik daar mijn behoefte gedaan heb dan gaan mijn baasjes altijd héél hard praten, dus ze zullen het wel leuk vinden, en rapen het dan snel op met een stukje papier.

Dus dat is prima geregeld.

Ik woon hier met drie baasjes. Eén groot baasje, dat mij meestal eten geeft, die neem ik dan ook mee naar de baasjes-cursus.

Dan is er ook nog een iets kleiner baasje waar ik leuk mee kan spelen en knuffelen. En als laatste nog het boze baasje met de grote ronde wielen.

De eerste twee, daar ben ik nu wel aan gewend, maar het baasje met de grote wielen krijg ik nog niet helemaal goed afgericht. Dit baasje zegt bijvoorbeeld in tegenstelling tot de anderen geen “au!” als ik in zijn voeten bijt, maar hij wordt dan wel steeds boos.

Vreemd.

Dit baasje roept ook vaak ‘HIER’ met zijn zware stem. Geen idee wat hij daarmee bedoelt, maar voor alle zekerheid maak ik dan maar dat ik weg ben. Gelukkig is dit baasje niet zo vlug als het kleine spelende baasje.

Ik neem ze ook mee uit wandelen, mijn baasjes. Buiten kan het wielen-baasje best hard. Maar als ik dan opeens vlak voor zijn wielen stop, gaat-ie tegen mij blaffen, allemaal woorden met veel o’s er in. Leuk spel, dat gaan we voortaan altijd zo doen.

Dat blaffen doet-ie ook steeds als we weer terug binnen zijn, want dan ga ik altijd meteen naar de achterdeur-wc.

Ach, ik denk maar zo:
blaffende baasjes bijten niet.

Het hondje van….BURUGO

Burugos hondje

Ontdek meer columns van Burugo op Burugo.nl of op facebook.com/burugocolumns

Heb jij ook grappige bedenkingen of wil je zelf ook een column schrijven? Laat het ons weten op redactie@rolmodel.be of via onze Facebookpagina!

Burugo vs Legoland

Niet zo lang geleden bracht Lego een poppetje in een rolstoel op de markt. Daar werd heel positief op gereageerd, maar nu het poppetje al even in Legoland leeft, wordt er gevreesd voor oproer. En daar heeft Burugo duidelijk een (hilarische) mening over!

Ik had ze nog wel zo gewaarschuwd bij Legoland, doe het niet! Maar ze hebben niet naar mij geluisterd, want er is nu toch een Lego poppetje in een rolstoeltje op de markt gebracht.  ’t Is best een geinig poppetje hoor, daar niet van, al heeft-ie wel onhandige handjes waar je volgens mij niets mee kan. Een banaan vasthouden zal nog net lukken, maar dan moet je deze wel met schil en al naar binnen werken want pellen zonder vingers lijkt mij schier onmogelijk.

Het is dan misschien een sympathieke geste van onze Deense vrienden, maar niet erg snøgger, want dit gaat ze namelijk bakken met kronen kosten.

Want waar zijn de gehandicapten parkeerplaatsjes in Legoland? En zitten er wel liftjes in die gebouwtjes? Of zijn gehandicapte Lego poppetjes soms minder dan valide exemplaartjes? En hellingbaantjes zie je ook nergens bij die huisjes. Valt ook niet mee om die te maken trouwens met die vierkante blokjes. Invalidentoiletjes – ziet u ze? Ik niet!

Legoland rolstoel

Vrees voor oproer

Ik vrees dat er daarom binnen de kortste keren oproer zal ontstaan in Legoland. Want gehandicapten zijn assertief tegenwoordig, die laten zich niet zomaar discrimineren, en dat geldt natuurlijk ook voor miniatuur gehandicaptentjes van hard plastic!

Dus niet bij mij komen klagen als de Molotovjes cocktailtjes en de waxinelichthoudertjes dadelijk door de straatjes van Legoland vliegen. Ik heb jullie gewaarschuwd!

En de anarchie slaat dan natuurlijk over naar Playmobiel land want die zijn daar ook niet gek, en vervolgens zal de gehandicapteversie van Barbie (is die er al?) uit pure frustratie haar Ken overrijden met haar rolstoeltje. Zijn hele sixpack naar de gallemiezen en, erger nog, zijn haar in de war.

De wereld van het speelgoed zal nooit meer dezelfde zijn!

Maar daar wordt allemaal geen rekening mee gehouden in Legoland, ben je gek. Als ze maar poppetjes kunnen verkopen.

Pffff, Legoland, Egoland  zul je bedoelen!

 

Ontdek meer columns van Burugo op Burugo.nl of op facebook.com/burugocolumns

En jij, wat vind jij van poppetjes met een beperking? Heb je nog andere grappige bedenkingen of wil je zelf ook een column schrijven? Laat het ons weten op redactie@rolmodel.be of via onze Facebookpagina!

Burugo vs online enquête

Wat doe jij als je eens een uurtje vrij hebt? Burugo durft zich wel eens te laten strikken voor een online enquête. En dat is soms lachwekkend en schrijnend tegelijkertijd.

Ik had me onlangs laten strikken voor een internetenquête die toevallig de integratie van gehandicapten behelsde. De antwoorden in het onderzoek waren ‘multiple choice’ stond erbij vermeld, maar gelukkig bleek het gewoon om meerkeuzevragen te gaan. Uit de vraagstelling kon ik afleiden dat van de invuller gemakshalve werd aangenomen dat-ie geen handicap had.

Vraag 10 bijvoorbeeld luidde:

Parkeert u wel eens op een gehandicaptenparkeerplaats?

En de te kiezen antwoorden:

A.     Ja, maar alleen als het niet anders kan
B.     Ja, af en toe
C.     Nee nooit.

Wat moet ik nu invullen? ‘Ja altijd’ stond er niet bij! Jammer. Vijftien vragen later:

Zou u willen werken met een gehandicapte? (Maakt u zich geen zorgen, ’t is allemaal hypothetisch, stond er nog net niet achter.)

Wat een vraag zeg! Ten eerste klopt er taalkundig niets van. ‘Gehandicapte’ is een bijvoeglijk naamwoord dus zou er iets achter moeten staan moeten staan, bijvoorbeeld: zou u willen werken met een gehandicapte vrouw? Of: zou u willen werken met een gehandicapte man? Of voor mijn part: zou u willen werken met een gehandicapte bultrugwalvis?

Burugo op Rolmodel over online enquête

Maar vervelender is de vraag op zich. Stel dat er stond: zou u willen werken met een gekleurde? Of: zou u willen werken met een homoseksuele? (ik doe het ook maar even met bijvoeglijke naamwoorden) Het land zou te klein zijn! En terecht.

Dus: Zou u willen werken met een gehandicapte?

Antwoord A. Nee
Antwoord B. Misschien (Hoezo misschien, alleen als het niet besmettelijk is? Stel je voor, valt ineens je been eraf).
Antwoord C. Ja, geen probleem (Doe ik voor de zekerheid toch gewoon ouwe kleren aan?!)

Laatste vraag:

Hebt u gehandicapten in uw sociale omgeving? (Getver!)

A.     Ja
B.     Soms (?)
C.     Nee (wel een paar voetbalsupporters, telt dat ook?)

Deze was makkelijk voor mij, want ik heb geen sociale omgeving. Uitsluitend wat familie, en wat vrienden en kennissen.

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns

En jij, welke grappige en tegelijk schrijnende situaties ben je onlangs tegengekomen? Laat het ons weten op redactie@rolmodel.be!

Burugo vs IKEA

Burugo, pseudoniem voor blogger Corné, schrijft humoristische columns over het leven met een beperking op dwarslaesie.nl. Zijn ervaringen met het in elkaar steken van een IKEA-kast beschrijft hij op zo’n hilarische manier dat je na het lezen van deze column gegarandeerd de rest van de dag met een glimlach op je gezicht rondloopt.

Edbrǻvik heet mijn kastje, maar ik noem hem gewoon Ed.

’t Is maar een klein kastje, maar nu hij zo verspreid door de kamer ligt, zijn het nog best veel onderdelen.

Gelukkig zit er een boekje bij (høndjløǻding). Eens even kijken wat ik nodig heb: een schroevendraaier type kruis, een hamer, anderhalf uur tijd, en twee mannetjes met een grote grijns op hun gezicht, aldus de pictogrammen in het boekje.

Kennelijk is de vrouwenemancipatie nog niet helemaal doorgedrongen in Zweden, om nog maar te zwijgen over die van de gehandicapten.

columnist Burugo maakt een IKEA kast

De hamer en schroevendraaier zijn geen probleem, en voor de zekerheid heb ik anderhalve dag ingepland. Maar ik ben alleen dus het wordt slechts één grijnzend mannetje (grijns, grimas, wat scheelt het…) en één rolstoel, dus da’s in feite ook twee. Temeer omdat ik tijdens het klussen altijd een beetje raar tegen mijzelf praat (effetjes kijken nu huppekee schroevedingtje hierro doen enz..) tot grote hilariteit van mijn gezin.

Hetzelfde gezin heeft nu ruimschoots genoeg gehoord en knijpt er tussenuit voor de boodschappen. Des te beter, hoef ik me tenminste niet meer in te houden.

Die anderhalf uur tijd was om de verpakking open te krijgen, bleek achteraf. Maar ’t is gelukt. En als je je netjes aan de instructies houdt, is de rest ook best te doen.

Vrolijk de Zweedse Muppet-kok na neuriënd dacht ik na drie dezelfde handelingen dat ik het bij de vierde keer zelf wel wist en… moest de hele bende weer uit elkaar.

In mijn verbeelding hoorde ik Ed zachtjes lachen.

Verder verloopt de montage zonder noemenswaardige vertragingen. Wel jammer dat er nergens in de handleiding staat dat je rondom een meter vrij moet houden om er bij te kunnen met je rolstoel (rjølstohl).

Als laatste moet de kast overeind, anders is het geen gezicht. Maar daar moet toch echt iemand bij komen. Dit zal helaas wel even moeten wachten tot mijn vrouw en dochter terug zijn met de boodschappen, want er ligt op dit moment een kast voor de deuropening.

Ed kan ook hardop lachen.

Wil je meer lezen van Burugo? Neem dan snel een kijkje op zijn Facebookpagina. Welke vervelende situatie ben jij met de nodige dosis humor gemakkelijk kunnen doorkomen?