Burugo zegt schol

Lust jij ook wel eens een glaasje? Wat drink jij dan het liefst: bier, wijn of ander lekkers? Burugo kiest vooral voor rode wijn. Waarom? Dat lees je hier…

Één goed glas rode wijn per dag is gezond, heb ik mij ooit laten vertellen (door een slijter). Maar ik heb liever een glas goede wijn, de kwaliteit van het vaatwerk kan mij eerlijk gezegd gestolen worden. ‘Op één been kun je niet lopen’, is dan vaak het gezegde dat hier op volgt, teneinde volledig geoorloofd nóg een glas wijn te kunnen verorberen. En als je zoals ik op twee benen ook niet kunt lopen, dan worden het er dus minimaal drie. Omdat het moet hè, want mijn gezondheid gaat voor alles.

Op zich een prima gewoonte, en ook prima vol te houden zelfs voor een rolstoelgebruiker. Je krijgt er alleen wel lelijke deuken van in je meubilair. Daarom mag je natuurlijk ook niet rijden als je beschonken bent, maar gelukkig is er vanavond geen politie in de woonkamer. Wel twee roze olifanten trouwens, waar die nu opeens vandaan komen?!

Ik drink eigenlijk altijd rode wijn als ik alcohol drink. Dat is gewoon het handigst als je in een rolstoel zit. Want van bier moet je vijf keer in het uur plassen, en dat is thuis geen probleem maar op de verjaardag van tante Mien moet er iedere keer twaalf man opstaan om je erdoor te laten. En vervolgens kom je er dan achter dat je niet door de deuropening van de wc past. Met alle gevolgen van dien voor de sanseveria in de gang van tante Mien, die voorlopig geen water meer behoeft.

Nog een geluk dat die plant daar stond, anders was de brievenbus de enige uitweg geweest. Leg dat maar eens uit aan de postbode die net de wenskaarten komt bezorgen! Je kan natuurlijk ook witte wijn drinken, maar daar zit minder alcohol in dus moet je er meer van drinken om hetzelfde resultaat te bereiken, en dan moet je wederom plassen. Gewoon rode wijn dus.

Burps.

Pardon.

 

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns

Ook op onze blog kan je nog meer columns lezen van Burugo. Zeker de moeite waard!

Burugo zegt sorry

 

Lees de open brief van onze columnist Burugo aan Kareltje. Want die petsen, die had dat arme Kareltje niet verdiend…

Kareltje kijk nu eens uit! Pets pets klonk het eerst op de linker- en vervolgens op de rechterwang. Alsof Kareltje er iets aan kon doen dat er een springkussen stond in de winkelstraat waar ik met iets te hoge snelheid kwam aangerold. Natuurlijk had het ventje niet op mij gerekend toen hij overstak, dat hoeft ook niet als je drie bent. Ik moest vól in de ankers, de rook kwam van mijn vingers, maar gelukkig heeft Kareltje het overleefd. En ik ook. Burugootje kijk nu eens uit, pets pets. Zó had het moeten klinken, want het was mijn eigen domme schuld. Maar het kwaad was al geschied, Kareltje moest huilen. En ik trouwens ook, zó’n meelij had ik met het ventje. Ten eerste omdat hij Kareltje heette, dat doe je toch niet als je van je kind houdt? (behalve als het een meisje is, dan is het wél leuk.) Maar vooral omdat-ie door mijn schuld tot twee keer toe gepetst was door zijn moeder. Kinderen moet je sowieso nooit slaan vind ik, want voor je het weet zijn ze groot en nemen ze wraak. Ik hoop dat Kareltje later kickbokser wordt, dan zal ze er van lusten! En ik ook, ben ik bang, maar da’s dan mijn eigen schuld.

Dus Kareltje, ik richt mij nu even tot jou persoonlijk (dat is helemaal niet raar, driejarigen kunnen tegenwoordig heel goed lezen. U kijkt zeker nooit naar Sesamstraat?). Sorry voor wat ik je heb aangedaan. Aan jouw voornaam kan ik helaas niets veranderen, maar als ik je ooit weer zie dan koop ik voor jou een héél groot ijsje. Ik weet dat het taalkundig niet kan ‘groot ijsje’ maar ik doe het tóch. Of mama het nu leuk vindt of niet. Dus nogmaals mijn welgemeende excuses. Ik wens jou verder een leuk leven, en veel succes met het kickboksen,

Burugo

 

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns

Meer weten over hoe je als ouder moet omgaan met kinderen in combinatie met iemand in een rolstoel? Lees dan zeker ook wat Sien te vertellen heeft over staren naar haar rolstoel!

 

Lopen is rollen in de wereld van Burugo

“Loopt u even mee?” Na het lezen van deze grappige column van Burugo klinkt dit onschuldige zinnetje nooit meer hetzelfde!

Geduldig zat ik in mijn rolstoel te wachten in de lobby van het bankgebouw op de bankemployé waar ik een afspraak mee had die middag voor het jaarlijkse financiële spreekuurtje.

Gelukkig duurde het wachten niet erg lang. “Loo… ik bedoel rolt u maar even me”’, versprak hij zich bijna. En dat deed ik want ik wilde niet het risico rollen om te verdwalen in dit immense bankgebouw. Ik weet daar natuurlijk de weg niet want ik rol er de deur niet plat. Stel je voor dat ik per abuis de geldkluis inrol, het rolt mij al dun door de broek bij de gedachte alleen. En dan rol ik ook nog het risico om voor inbreker te worden aangezien dus dan moet ik het op een rollen zetten, en voor je het weet rol ik dan iemand van de sokken. Maar gelukkig rolde het zo’n vaart niet want ik kon de bankbediende prima bijhouden – ik heb dan wel een dwarslaesie maar ik rol nog als een kievit! (Maar niet te snel, want hardrollers zijn doodrollers).

Ik kreeg een parkeerplaats achter een bureau, en bestelde eerst maar eens een kop koffie want ik wilde niet meteen te hard van stapel rollen. Terwijl de accountmanager, want zo stelde hij zich voor (ik noem zo iemand klerk), zich het vuur uit de sloffen rolde voor mijn cappuccino rolde ik in gedachten vast op de zaken vooruit. Ik kreeg mijn koffie (met flink veel cafeïne want dat bevordert de bloedsomrol heb ik ergens gelezen) en we namen samen mijn financiële levensrol door. Het gesprek verrolde verder zonder noemenswaardigheden en was dan ook vrij snel afgerold. Ik rol heus niet in twee sloten tegelijk als het over financiën gaat, liet ik hem terrols nog even weten.

“Ik zal u naar de uitgang begeleiden, Loo…, ik bedoel rolt u mee?”

deed-ie het weer.

 

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns

Zijn er uitspraken waar jij je aan ergert als rolstoeler? Of trek jij je daar juist niets van aan? Of ben je mantelzorger en weet je soms ook niet wat gezegd? Laat het ons weten! 

Groot baasje, klein baasje en Burugo baasje

Ik ben nu ruim een half jaar in dit huis, dus wordt het tijd om het een en ander eens even op een rijtje te zetten: Het is best een mooi huis, en er zijn maar liefst twee wc’s. Eéntje op de mat bij de voordeur, en nog zo één bij de achterdeur.

Als ik daar mijn behoefte gedaan heb dan gaan mijn baasjes altijd héél hard praten, dus ze zullen het wel leuk vinden, en rapen het dan snel op met een stukje papier.

Dus dat is prima geregeld.

Ik woon hier met drie baasjes. Eén groot baasje, dat mij meestal eten geeft, die neem ik dan ook mee naar de baasjes-cursus.

Dan is er ook nog een iets kleiner baasje waar ik leuk mee kan spelen en knuffelen. En als laatste nog het boze baasje met de grote ronde wielen.

De eerste twee, daar ben ik nu wel aan gewend, maar het baasje met de grote wielen krijg ik nog niet helemaal goed afgericht. Dit baasje zegt bijvoorbeeld in tegenstelling tot de anderen geen “au!” als ik in zijn voeten bijt, maar hij wordt dan wel steeds boos.

Vreemd.

Dit baasje roept ook vaak ‘HIER’ met zijn zware stem. Geen idee wat hij daarmee bedoelt, maar voor alle zekerheid maak ik dan maar dat ik weg ben. Gelukkig is dit baasje niet zo vlug als het kleine spelende baasje.

Ik neem ze ook mee uit wandelen, mijn baasjes. Buiten kan het wielen-baasje best hard. Maar als ik dan opeens vlak voor zijn wielen stop, gaat-ie tegen mij blaffen, allemaal woorden met veel o’s er in. Leuk spel, dat gaan we voortaan altijd zo doen.

Dat blaffen doet-ie ook steeds als we weer terug binnen zijn, want dan ga ik altijd meteen naar de achterdeur-wc.

Ach, ik denk maar zo:
blaffende baasjes bijten niet.

Het hondje van….BURUGO

Burugos hondje

Ontdek meer columns van Burugo op Burugo.nl of op facebook.com/burugocolumns

Heb jij ook grappige bedenkingen of wil je zelf ook een column schrijven? Laat het ons weten op redactie@rolmodel.be of via onze Facebookpagina!

Burugo vs Legoland

Niet zo lang geleden bracht Lego een poppetje in een rolstoel op de markt. Daar werd heel positief op gereageerd, maar nu het poppetje al even in Legoland leeft, wordt er gevreesd voor oproer. En daar heeft Burugo duidelijk een (hilarische) mening over!

Ik had ze nog wel zo gewaarschuwd bij Legoland, doe het niet! Maar ze hebben niet naar mij geluisterd, want er is nu toch een Lego poppetje in een rolstoeltje op de markt gebracht.  ’t Is best een geinig poppetje hoor, daar niet van, al heeft-ie wel onhandige handjes waar je volgens mij niets mee kan. Een banaan vasthouden zal nog net lukken, maar dan moet je deze wel met schil en al naar binnen werken want pellen zonder vingers lijkt mij schier onmogelijk.

Het is dan misschien een sympathieke geste van onze Deense vrienden, maar niet erg snøgger, want dit gaat ze namelijk bakken met kronen kosten.

Want waar zijn de gehandicapten parkeerplaatsjes in Legoland? En zitten er wel liftjes in die gebouwtjes? Of zijn gehandicapte Lego poppetjes soms minder dan valide exemplaartjes? En hellingbaantjes zie je ook nergens bij die huisjes. Valt ook niet mee om die te maken trouwens met die vierkante blokjes. Invalidentoiletjes – ziet u ze? Ik niet!

Legoland rolstoel

Vrees voor oproer

Ik vrees dat er daarom binnen de kortste keren oproer zal ontstaan in Legoland. Want gehandicapten zijn assertief tegenwoordig, die laten zich niet zomaar discrimineren, en dat geldt natuurlijk ook voor miniatuur gehandicaptentjes van hard plastic!

Dus niet bij mij komen klagen als de Molotovjes cocktailtjes en de waxinelichthoudertjes dadelijk door de straatjes van Legoland vliegen. Ik heb jullie gewaarschuwd!

En de anarchie slaat dan natuurlijk over naar Playmobiel land want die zijn daar ook niet gek, en vervolgens zal de gehandicapteversie van Barbie (is die er al?) uit pure frustratie haar Ken overrijden met haar rolstoeltje. Zijn hele sixpack naar de gallemiezen en, erger nog, zijn haar in de war.

De wereld van het speelgoed zal nooit meer dezelfde zijn!

Maar daar wordt allemaal geen rekening mee gehouden in Legoland, ben je gek. Als ze maar poppetjes kunnen verkopen.

Pffff, Legoland, Egoland  zul je bedoelen!

 

Ontdek meer columns van Burugo op Burugo.nl of op facebook.com/burugocolumns

En jij, wat vind jij van poppetjes met een beperking? Heb je nog andere grappige bedenkingen of wil je zelf ook een column schrijven? Laat het ons weten op redactie@rolmodel.be of via onze Facebookpagina!