Zwangere toekomst

Heel wat koppels hechten nog steeds ontzettend veel belang aan het krijgen van kinderen.
Het is vaak de volgende natuurlijke stap die na trouwen en na het kopen van vastgoed liefst zo snel mogelijk wordt gezet. Hieruit volgt dat wanneer kinderen krijgen geen evidentie blijkt te zijn omwille van eender welke reden de druk op een relatie stijgt.


Het is dan ook logisch dat in relaties waarbij een of beide partners een beperking hebben de beslissing om kinderen te nemen vaak niet voor de hand ligt.

Er zijn natuurlijk niet alleen de vraagstukken rond hoe zwanger te geraken, maar ook die rond hoe de zwangerschap zal verlopen en hoe de toekomst met zo een kleintje er uit zal zien. Wanneer beide partners in een rolstoel zitten zullen deze stappen uitgebreider besproken moeten worden en zal ook de voorbereiding intenser zijn.
Toch zie ik hier persoonlijk een voordeel in dat alleen koppels zonder beperking ook hebben : een evenwicht.


Indien beide partners fysiek en mentaal ongeveer vergelijkbaar sterk zijn zullen ze er, net zoals bij koppels zonder beperking, waarschijnlijk vanuit kunnen gaan dat de “lasten” en “plichten” op een natuurlijke wijze ongeveer evenredig verdeeld zullen kunnen worden.
Bij “interabled” koppels (koppels waarbij één partner een beperking heeft) is de kans op zo een natuurlijke, evenredige verdeling van “lasten” en “plichten” een pak kleiner.
De beperking van die ene partner zal een bron van angst zijn voor de partner zonder beperking omdat die persoon er initieel vanuit zal gaan dat alle handelingen die de beperking bemoeilijkt boven op zijn of haar takenpakket zal komen te liggen.

Die angst voor dat onevenwicht is heel moeilijk weg te nemen om verscheidene redenen. Om te beginnen vergt het al bijzonder veel moed om als partner aan te geven dat je met deze gedachte worstelt. De angst om je partner te kwetsen of grof en misschien zelfs egoïstisch over te komen is groot en waarschijnlijk ook deels terecht. Hierdoor wordt het bespreken van het probleem al in de kiem gesmoord nog voor de partner met een beperking weet dat er een is.


Ten tweede is het bespreken van dat onevenwicht een zware, vaak emotionele en geladen taak waarbij onvermijdelijk oude wonden terug zullen worden opengemaakt.
Ten derde is het bespreken van oplossingen ook niet evident omdat er in veel gevallen gesproken zal moeten worden over de bijstand van een derde persoon die al dan niet een familielid kan zijn. Dit leidt tot het laatste probleem. Ongeacht of er een derde persoon betrokken zal moeten worden zullen beide partners moeten accepteren dat er een fundamentele ongelijkheid zal blijven bestaan. Hoeveel hulpverleners of mantelzorgers de persoon met een beperking ook zullen bijstaan in de zorgen voor het kind, beide partners zullen op een verschillende manier een band creëren met het kind en zullen anders omgaan met hun zoon of dochter.

Ondanks al deze moeilijke punten is het absoluut cruciaal om over die angsten te communiceren. Enkel door open en eerlijk met elkaar te communiceren over de toekomst en de obstakels zullen beide partners een realistisch(er) beeld kunnen vormen over hoe de toekomst er nu echt uit gaat zien.

Zoals veel zaken bij een interabled koppel zal ook de beslissing om aan kinderen te beginnen moeten worden gemaakt uit liefde voor elkaar en met een middelvinger naar de maatschappij die ons allemaal een onhaalbaar ideaalbeeld voorschotelt.

S

Deel onze blogs alsjeblieft!

LAAT HET VOOR DE LIEFDE ZIJN

Beste vrienden, lieve familie en alle andere lezers.
Uit mijmeringen tijdens slapeloze nachten, koken en haken, wandelen in de natuur, …. . Van inspiratie uit luisteren en lezen ontsproot dit gedicht. Voor jullie :






Het regent tranen binnen in mijn hart
’T is die rare toestand die me zo verwart
We zitten samen thuis, maar we zijn alleen
Missen vrienden en familie om ons heen
Op straten en in scholen is het stil
Maar wat ik eigenlijk alleen maar zeggen wil
Samen sterk, ieder op zijn domein
Dan krijgen we dat vieze beestje klein

Ziekenhuizen liggen overvol
In vele landen eis jij een hoge tol
Handen wassen, niezen in de elleboog
Dagelijks luisteren naar een viroloog
Iedereen die steekt een tandje bij
We staan in deze crisis zij aan zij
We houden heel wat afstand van elkaar
Geen bezoek, niet weg, ja het is raar

Rond speeltuinen hangt een rood-wit lint
Toch is er iets dat ons verbindt
Hij speelt piano, een koor dat samen zingt
Applaus dat dagelijks door de straten klinkt
Als gewone dingen niet gewoon meer zijn
Besef je hoe bijzonder gewone dingen zijn
Maar lieve mensen, hou vol, hou moed
Op een keer gaat alles weer goed

En is deze vreemde toestand ooit gedaan
Leef vrij en geniet maar denk eraan
Ontsnap aan die ratrace af en toe
Besteed meer tijd in wat het hem doet
Samen zijn met hen die je graag ziet
Samen lachen en huilen, vreugde en verdriet
Samen eten en drinken, lachen en spelen
Kortom, véél véél meer, met elkaar delen!

Berte

Deel onze blogs alsjeblieft!

Epidemie met een beperking

Zoals jullie ongetwijfeld al weten zal ook België niet gespaard blijven van het coronavirus. Omdat personen met een beperking behoren tot de risicogroep leek het mij een goed idee een blog te schrijven waarin ik wat meer informatie geef. Ik volg namelijk al van december de ontwikkelingen rond het virus op, waaronder de medische studies en de officiële verklaringen van overheden en (internationale) instellingen.

 

Laten we beginnen bij het begin. Maggie De Block vergeleek het virus vaak met de griep, maar wat zeggen de cijfers eigenlijk? Laten we kort een vergelijking maken op basis van besmettelijkheid en Dodelijkheid. Dit moeten we doen aan de hand van percentages omdat het een nieuw virus is dat nog maar drie maanden bestaat en we dit dus niet kunnen vergelijken met een ziekte die al heel de wereld rond is gegaan, al heel lang bestaat en ook al lang over zijn hoogtepunt heen is.

  1. Besmettelijkheid

de besmettelijkheid van een ziekte wordt in de medische wereld aangeduid met R0. Het cijfer van de R0 geeft weer hoeveel personen een besmettelijke persoon gemiddeld besmet. Bijvoorbeeld een R0 van 2 wil zeggen dat elke besmette persoon gemiddeld twee nieuwe personen besmet.

De R0 van de seizoensgebonden griep is 1.28 .

Ter vergelijking wordt de R0 van het coronavirus geschat te liggen tussen 4 en 7.

Het nieuwe corona virus is dus 3-6 keer besmettelijker dan de griep. Dit is de reden waarom het zich zo snel weet te verspreiden. Om de epidemie te voorkomen/stoppen moeten we de R0 laten dalen tot minder dan 1. Vandaar de quarantainemaatregelen en het afgelasten van activiteiten met grote groepen personen.

Net zoals de griep besmet het coronavirus mensen via droplets. Dit zijn kleine druppeltjes vocht die het virus bevatten. Vandaar dat mensen besmet kunnen raken door iemand die hoest of niest. Het virus overleeft ook op niet-organische oppervlakken, maar hoe lang staat nog ter discussie. Andere virussen van dezelfde groep kunnen tot zeven dagen overleven en we nemen dus best aan dat dit ook geldt voor het nieuwe coronavirus.

Nieuwe studies wijzen uit dat het virus in bepaalde gevallen ook kan besmetten zonder droplets en dus via de lucht. Dit is belangrijk om te weten om jezelf te beschermen. Bij droplets is een afstand van 2 m meestal voldoende om niet besmet te raken, maar bij verspreiding via de lucht kan het zelfs verder dan 10 m nog besmettelijk zijn. Dit is niet het geval bij de griep.

 

  1. Dodelijkheid

De dodelijkheid van een virus wordt weergegeven in percenten. Er zijn verschillende manieren om dit weer te geven, maar omdat het coronavirus nieuw is gebruiken we best het Case fatality Rate (CFR) Dit is de proportie van personen die binnen een vastgestelde periode overlijden. De case fatality rate wordt als volgt berekend: aantal overleden patiënten / aantal patiënten gediagnosticeerd met de ziekte x 100%.

De CFR voor de seizoensgebonden griep ligt rond 0.3% .

De CFR van het nieuwe coronavirus wordt geschat rond de 3.5% te liggen.

Het nieuwe virus is dus meer dan 10x dodelijker dan de griep. Het is echter wel heel moeilijk een CFR te berekenen bij een nieuw virus omdat de kans groot is dat niet alle besmettingen en niet alle overlijdens door het virus worden gedetecteerd. We zullen het echte percentage pas echt kennen na het einde van de epidemie.

Een van de grote bezorgdheden bij dit nieuwe virus is de druk op het gezondheidssysteem. Doordat het aantal zware complicaties enorm groot is bij het nieuwe coronavirus (rond de 20%) bestaat de kans dat er niet genoeg middelen en/of bedden beschikbaar zullen zijn. Dit is momenteel al het geval in bepaalde delen van Italië. Wanneer er tekorten zijn zal de dodelijkheid van het virus de hoogte in schieten omdat niet iedereen dan de zorg kan krijgen die ze nodig hebben.

Er zijn nog een hele hoop andere factoren die het virus onderscheidt van de seizoensgebonden griep zoals het feit dat er nog geen vaccin is voor het nieuwe coronavirus, de wereldbevolking geen massa-immuniteit heeft tegen het coronavirus en wel tegen de griep, er nu al tekorten zijn van het materiaal dat nodig is bij het behandelen van het virus en de complicaties die zich kunnen voordoen…


Wat te doen?

Doordat mensen met een beperking vaak een zwakkere gezondheid hebben horen ze tot de risicogroepen voor infectie én zware complicaties. Het is dus belangrijk dat personen met een beperking heel voorzichtig zijn en zich goed voorbereiden. Welke stappen worden er best genomen?

  1. Vermijd sociale aangelegenheden, zelfs deze met familie of vrienden die gezond zijn. Personen kunnen besmet en besmettelijk zijn, zelfs wanneer ze geen symptomen vertonen. Vermijd dus zoveel mogelijk contact met andere mensen.
  2. Leg een voorraad aan van medicatie en verzorgingsmateriaal. Door de wereldwijde verspreiding en de quarantainemaatregelen die het met zich meebrengt ligt de productie van medicatie en materialen voor verzorging en bescherming grotendeels plat. Bereid je dus voor op een tekort aan medicatie en materialen!
  3. Leg een voorraad aan van voedsel dat lang houdbaar is. De kans dat in België quarantainemaatregelen zullen worden genomen is zeer groot. Zorg dus dat je eten (en drinken) hebt voor een quarantaine die langer duurt dan 1 incubatieperiode. Officieel is een incubatieperiode gelijk aan 14 dagen, maar studies wijzen uit dat de incubatieperiode tot 27 dagen lang kan zijn. Als deze studies worden bevestigd zal de quarantaineperiode ook worden verlengd tot 27 dagen of langer. Het is belangrijk dat je je voorbereidt, zodat jullie aankopen niet moet doen tijdens een paniekstormloop op de winkels.
  4. Breng iedereen in jouw omgeving op de hoogte van de risico’s die de ziekte voor jou meebrengt. En vraag hen zich te ontsmetten en/of hun handen te wassen en indien mogelijk een masker op te zetten wanneer ze op bezoek komen en bezoek uit te stellen wanneer ze zich niet 100% voelen.
  5. Panikeer niet en volg de informatie en berichtgeving rond het virus van officiële bronnen op.

Als je graag de bronnen die ik gebruikte raadpleegt of meer informatie zoekt kan je hier terecht :
https://www.youtube.com/watch?v=5lwvZnKPOo8&feature=youtu.be

En hier vind je de officiële website van de Belgische overheid :
https://www.info-coronavirus.be/nl/



Deel onze blogs alsjeblieft!

Gelukkig 2020!

Beste lezers,

Dankzij de massale reactie op onze laatste blog van vorig jaar, zijn we nu ook voor 2020 helemaal klaar!






Een nieuw jaar van ervaringen en verhalen,
om kennis, moed en inspiratie uit te halen.

Bedankt om trouw te blijven lezen op ons blogplatform,
Dankzij jullie zijn- en blijven wij ook nu in topvorm.

Dat de komende 366 dagen een daverend succes mogen zijn voor u en mij,
met een goede gezondheid, een pak leuke momenten en veel liefde erbij!

Dat en veel meer wensen we jullie mee,
Lieve nieuwjaarsgroeten van op rolmodel.be !

 

Jullie kapoentje,
Steven Claeys, Rolmodel.be, 8 januari 2020.

Deel onze blogs alsjeblieft!

Bloggen voor de wereld

Rolmodel.be ontstond tijdens mijn revalidatie. Ik zocht naar informatie rond verlamming, rond beperkt zijn, want wat mij was overkomen had ik nog nooit meegemaakt. Ik wist niets over rolstoelen, incontinentiemateriaal, euthanasie, seks met een tetraplegie of eender ander onderwerp dat met “beperkt zijn” te maken had. En hoe verder ik zocht online tussen de duizenden en duizenden web pagina’s van organisaties en overheidsinstanties hoe duidelijker het voor me werd :

Enkel zij die hetzelfde hadden meegemaakt konden mij coherent vertellen wat ik wilde weten.

Jammer genoeg hadden Marc Hermans, Peter Genyn en alle andere tetraplegen en rolstoelgebruikers met ervaring al wél (terug) een leven en dus niet de tijd om uren en uren al mijn vragen te komen beantwoorden in het revalidatiecentrum. Dus dacht ik : “wat als ik levenservaring rond leven met een beperking nu eens kon vangen en bundelen op één gemakkelijk toegankelijke plek?”. Zo werd rolmodel.be geboren!

werken met een beperking

Sinds juli 2015 verschenen er maar liefst 178 verhalen over leven met een beperking. Goed voor gemiddeld zo’n 6000 unieke bezoekers per jaar. Al moesten die bezoekers in 2019 wel vaker op hun honger blijven zitten dan ooit tevoren. Het is namelijk niet simpel om elke week een nieuw en boeiend verhaal te vinden en te publiceren, al doen al onze vaste schrijvers steevast hun best.

Daarom vroegen wij ons af of jij niemand kent die graag zijn of haar blog, column of verhalen zou willen delen met een groter publiek?

Misschien heb je zelf iets gelezen of misschien gewoon zelf meegemaakt dat je graag zou willen delen met een heleboel lezers?

Aarzel dan niet en inspireer zo’n 6000 lezers via rolmodel.be, simpelweg door ervoor te zorgen dat de teksten worden gedeeld met de redactie van rolmodel! Stuur gerust een mailtje naar info@rolmodel.be en zorg er mee voor dat in 2020 niemand nog op zijn honger moet blijven zitten!

Groetjes,

Steven Claeys
Redacteur

Deel onze blogs alsjeblieft!