Burugo op nieuwjaarsreceptie in 2018

Had jij met het werk dit jaar al een nieuwjaarsreceptie? Heb je lekker gegeten, gedronken, gedanst? Lees hier hoe het Burugo verging, vanuit zijn rolstoel…

Met frisse tegenzin meldde ik mij in een zalencentrum, teneinde de nieuwjaarsreceptie van mijn werk bij te wonen.

Ik was ruimschoots op tijd, zoals gewoonlijk, omdat ik altijd een parkeerplekje zoek waarvan ik zeker ben dat ik bij vertrek nog steeds bij mijn auto kan.

Nieuwjaarsreceptie met de rolstoel

Binnengekomen wilde iemand mijn jas afpakken, maar ik weerhield haar hier vriendelijk van. Als je vroeg bent, komt je jas van onderen op de kapstok te hangen, waar je sowieso niet bij kan, wat inhoudt dat je als laatste weer naar huis mag… en dat was ik absoluut niet van plan!

In de zaal zelf was er – behalve de mijne – geen stoel te bekennen. Tafels waren er wel voldoende, en wel van het o zo gezellige ‘sta’ type.

Ik nam plaats aan, of eigenlijk ‘onder’, zo’n tafel en kreeg een koffie van de barjuffrouw. Terwijl ik mijn koffie nuttigde, druppelde de zaal langzaam vol en tegen de tijd dat het feest losbarstte, stond ik ingeklemd tussen 200 mensen, met  400 billen, die ik allemaal ongemerkt had kunnen betasten, maar het waren vooral mannenbillen en die zijn mij te hard.

De directeur zette een aantal jubilarissen in het zonnetje, en ik begaf mij moeizaam richting het buffet, kreten slakend als ‘pardon, excuseer, sorry, mag ik even..,’ (ik ben een welopgevoed kereltje).

Omdat het gratis was, besloot ik een bord flink vol te scheppen met etenswaar. Maar de schalen met het grote-mensen-voer stonden natuurlijk veel te hoog voor mij. Gelukkig was er ook aan de kinderen gedacht en stond er op een laag tafeltje een schaal met aardappelpuree, en ook één met appelmoes.

Nadat ik mij hiermee had volgepropt en de kleurplaat die bij de appelmoes hoorde, had afgeraffeld, wist ik stiekem te ontsnappen.

Buiten op de parkeerplaats hoorde ik vanuit de speakers “gelukkig Nieuwjaar” schallen.

Gelukkig wel.

 

Burugo

Ontdek meer columns van Burugo op dwarslaesie.nl/column of op facebook.com/burugocolumns.

Ook op onze blog kan je nog meer columns lezen van Burugo. Zeker de moeite waard!

Nieuwjaarsbrief 2018

Ons redactieteam heeft van 2017 een geweldig jaar gemaakt voor alle lezers van rolmodel.be. Niet alleen heeft de website zo’n slordige 12.000 views gekregen in 2017, ook het aantal interacties, shares, likes en volgers is gestaag blijven groeien. En nu 2018 net is begonnen, is het weer tijd voor een traditie die we startten in 2016 en verderzetten in 2017: Rolmodel heeft ook dit jaar een kersverse nieuwjaarsbrief voor zijn trouwe lezers. 

 

Veel leesplezier met deze brief, en onze allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!

 

Een Rolmodel voor Iedereen

Iedereen heeft rolmodellen nodig, groot en klein,

Anders weten we niet hoe we later willen zijn.

Lief en welsprekend of grappig en direct,

Het zijn de mensen die tot de verbeelding spreken

en zo verdienen zij snel heel veel respect.

Zo’n mensen kon je hier in 2017 elke week weer vinden.

Met hun verhaal voor jullie, je familie en je vrienden.

Droevige verhalen, straffe verhalen of verhalen met een lach,

Zonder stoppen, zonder grenzen droegen alle schrijvers bij

Om taboes te doorbreken, en moed te geven elke week en elke dag.

Jullie kwamen weer massaal lezen, net zoals in 2016.

Maar ook liken, delen en bespreken, dat hebben we gezien!

Dankzij jullie, onze lezers, blijven onze vrijwilligers maar schrijven.

En komt er af en toe een gast of een nieuwe pen tot bij ons,

En sommigen willen door de toffe reacties zelfs aan het schrijven blijven!

Rolmodel.be groeide en bloeide weer, dat is ook dit jaar de uitslag,

Met gemiddeld meer dan 33 bezoeken elke dag.

Het succes van de website blijft ongezien,

Kranten en de radio pikten zelfs sommige verhalen op,

En dit gebeurde allemaal in het voorbije 2017.

Voor 2018 willen we gewoonweg meer van dat.

Nieuwe taboes aansnijden en hier en daar een stevig debat!

We wensen iedereen die rolmodel.be draaien doet,

De schrijvers, de lezers, de gasten en het redactieteam,

Een goede gezondheid, succes en geluk in overvloed!

Jullie kapoen,

Steven

Antwerpen, 3 januari 2018.

Een terugblik op 2017

Wat een jaar is het weer geweest! Ook 2017 was een bewogen periode, zowel op het vlak van wereldnieuws als op het vlak van persoonlijke gebeurtenissen. Die kon je lezen hier op Rolmodel, waar ons mooie team van vrijwillige schrijvers een hoop blogposts maakten die inspireren, vertederen, vragen oproepen of informeren over wat ingewikkeld is. Ontdek snel een overzicht van onze hoogtepunten van het afgelopen jaar!

2017: een terugblik

Voor Rolmodel was 2017 het jaar waarin we een aantal hordes moesten nemen. Elke week een post online blijven zetten, bleek na meer dan een jaar toch een behoorlijke een uitdaging. We vierden met trots onze tweede verjaardag, maar voor 2018 zijn we wél nog steeds op zoek naar mensen die willen meedoen en posten. Ken je dus iemand die ons geweldige blogteam wil vervoegen voor het nieuwe jaar, of wil je graag zelf meedoen? Lees hier hoe dat kan!

Over dat geweldige blogteam gesproken, dankzij hen kon je ook dit jaar weer een hoop interessante, inspirerende, droevige, grappige en warme posts lezen. Inspirerende posts zoals bijvoorbeeld die van Mijke vorige week over haar diamanten kerst, of die van onze gelukscoach Berte over de kleine stappen die groot voelen. Of de post van Guy Junior over zijn duikervaring of die over zijn festivalervaring.

Nieuw dit jaar was dat je ook af en toe luidop kon lachen met de humor in de regelmatige columns van de hilarische Burugo. Heb je zijn columns gemist? Lees dan zeker ‘Lopen is rollen‘, ‘Bururgo vs Legoland‘, en ‘Burugo zegt schol‘!

Er waren helaas ook momenten van verdriet in 2017. We pinkten een traantje weg met de eerlijke post van Sien over haar geplande euthanasietraject. Dit soort leesvoer maakt ons heel erg droevig, want wij hebben het allerliefst een wereld met Sien erin. Maar het maakt ons ook trots, want met Rolmodel hebben we een beetje kunnen bijdragen aan Sien haar bucket list waarop onder andere staat dat ze het onderwerp ‘waardig levenseinde’ bespreekbaar wil maken.

Uiteraard bracht 2017 ook warme emotionele momenten, zoals in de blogs van mama Sarah over fysiek anders zijn dan de norm en over hoe het voelt als er iets mis is met je kind.

En dan waren er natuurlijk ook de momenten van absolute trots, vooral om onze oprichter Steven. Eerst één van de tien Outstanding Young Persons in België, met een prijs voor Impactful Reporting met deze blog. En daarna een nominatie voor TOYP van de wereld, die dan ook nog eens verzilverd werd! Het verslag van de prijsuitreiking op het wereldcongres in Amsterdam, lees je hier. En dan mocht hij daarna ook nog een keer op bezoek bij de koning, waarvan je het verslag van het diner ook op onze blog kon lezen. Wat een jaar!

We kunnen blijven doorgaan over alles wat er in 2017 is gepost, maar we laten het je liever zelf ontdekken. Je vindt een overzicht van alle posts per auteur op deze overzichtspagina. Neem gerust een kijkje, je vindt er zeker iets naar je zin!

Conclusie: 2017 was weer een jaar vol geweldige blogposts, met inspirerende en soms ook zware verhalen. Een dikke ‘dankjewel’ aan iedereen die hieraan heeft meegewerkt!

Welk blogbericht vond jij het strafste van 2017? En wat zou je graag lezen op Rolmodel in 2018? Laat het ons weten hieronder in de comments of met een bericht op onze Facebookpagina!

Een uitnodiging van de Koning

Je hoorde het al op de radio dat Steven was uitgenodigd voor een diner van jonge sociale ondernemers op het koninklijk paleis. Maar het exclusieve verslag van die avond? Dat lees je hier op Rolmodel!

SPAM. Of niet?

“Welke pipo maakt nu zo’n flauwe grap?”

Dat was de eerste gedachte die door mijn hoofd ging toen ik een uitnodiging ontving voor een etentje ter ondersteuning van jonge sociale ondernemers…op het koninklijk paleis te Laken.

uitnodiging van de Koning

“Die pipo heeft hier anders wel veel tijd ingestoken…”

Dat dacht ik toen ik de uitnodiging wat beter bestudeerde en het paarse geschrift analyseerde op het briefpapier dat wel verdacht duur aanvoelde.

“Mijn God, hoeveel werk kan je in een flauwe mop steken? Er zit zelfs een antwoordkaartje bij”, ging ik verder, nu luidop pratend tegen mezelf. Maar toen zag ik iets dat alles veranderde…

Een enveloppe voor ongefrankeerde terugzending met als adres, je raadt het al, het koninklijk paleis in Laken!

Mijn hart sprong op en mijn gedachten gingen alle kanten uit. Waarom ik? Wie of wat heeft mij op de radar van het koninklijk paleis gezet? Dit is toch geen candid camera?

Ik toverde snel mijn gsm boven en maakte een foto van de uitnodiging voor het groepsdiner, die ik prompt in de WhatsApp groep van de familie zette met het bijschrift “surrealistisch!!”. Wanneer de reacties binnenkwamen, was het enige wat ik nog uit kon brengen: “totaal absurd!”.

Oui, chef!

Ik vulde de antwoordkaart in en mailde mijn cv door naar de ‘Chef Protocol’, zoals werd gevraagd. Ook stelde ik de vraag  of ik een begeleider mee mocht nemen. Om mij te helpen, uiteraard, maar ook om op die manier mijn mama mee te kunnen nemen. Zo kon ik haar op een aparte manier erkenning geven voor de offers die ze voor mij en door mijn situatie gebracht heeft. En zo konden we dan samen een uniek moment beleven.

Hoewel ik werd toegestaan haar mee te brengen, werd mij gevraagd of het oké was als zij apart zou dineren aangezien zij geen uitnodiging had gekregen. Ik dacht de Chef Protocol te snel af te zijn en antwoordde dat ze best naast mij aan tafel bleef om mijn maaltijd te snijden aangezien ik moeite heb om mes en vork te gebruiken. Waterdicht, toch?

Dat was buiten de Chef Protocol gerekend! Die antwoordde dat mijn mama in de keuken de bereiding van mijn maaltijd mocht overschouwen om zeker te zijn dat ik het gerecht gemakkelijk zou kunnen eten…  Lap!

Ondanks dit vooruitzicht was mijn mama toch dankbaar dat ik had geprobeerd en keken we samen vol spanning uit naar het etentje op het koninklijk paleis in Laken. In het bijzijn van koning Philippe en koningin Mathilde!

Benieuwd hoe het diner die avond verlopen is? En wil je weten of Steven onze koning en koningin ook in levende lijve gesproken heeft? Je leest het volgende week op Rolmodel!

 

Ik ben een TOYP van de wereld

TOYP staat voor ‘Ten Outstanding Young Persons’, dat las je al eerder in Stevens Award acceptance speech, en die worden gekozen door Junior Chamber International (JCI). De Belgische afdeling verkoos dit voorjaar Steven Claeys, de oprichter van onze blog, tot een van de Belgische TOYP 2017. En toen was het de beurt aan de Internationale JCI….

Wat is JCI en wat zijn TOYP juist?

JCI is een non-gouvernementele non-profitorganisatie, van jonge mensen tussen 18 en 40 jaar, die een participatieve status heeft bij de Europese Commissie, het Socio-economisch Forum van De VN, en de UNESO. Dat wil zeggen dat deze organisaties met elkaar overleggen over onderwerpen zoals de Sustainable Development Goals (de doelen die de VN wil halen tegen 2030). Geen kleintje dus!

JCI is een organisatie van wereldformaat en heeft afdelingen in 140 landen, dus ook in ons Belgenland. Elk jaar organiseren de landelijke afdelingen een awarduitreiking om de 10 meest bijzondere jonge mensen (18 – 40 jaar) van het land in de bloemetjes te zetten –  de Ten Outstanding Young Persons, of kortweg de TOYP.

TYOP JCI Belgium

Dit jaar werden voor het eerst in lange tijd weer TOYP erkend in België, en ik was er daar één van. Ik kreeg een mooie award tijdens een inspirerende ceremonie, schreef daarna mijn Award Acceptance Speech neer op Rolmodel en dacht dat daarmee de kous af was. Maar niets was minder waar…

TOYP van de wereld

De landelijke TOYP winnaars worden ook ingestuurd voor internationale awards, die voor de hele wereld dus. Vroegere winnaars van die award zijn bijvoorbeeld Jackie Chan en Michelle Yeoh voor hun cultureel werk, Tony Robbins voor zijn menselijke manier van business doen, en Hare Majesteit Koningin Rania van Jordanië voor haar vele humanitaire werk. Ik maakte me geen illusies, als klein Belgske zou ik sowieso geen kans maken tussen die mensen met mijn gewone blog en lijn aangepaste broeken voor rolstoelers.

Ik vergiste me. Uit meer dan 150 inzendingen wereldwijd werd ik genomineerd met 19 anderen. Als laatste 20 moesten we campagne voeren met likes op Facebook, en dan werd er gestemd door een jury. Toen ik zag wat voor mensen mijn medegenomineerden waren, gaf ik mezelf weer geen schijn van kans.

Neem nu Adepeju, een Nigeriaanse advocate die de materniteit in haar land moderniseerde en ondertussen al zo’n 300.000 zwangere moeders heeft geholpen met haar Mothers Delivery Kit (je kan zelfs haar TED Talk bekijken).

Of Ahmet, een jonge ingenieur die een technologie ontwierp om in een paar minuten de E.Coli bacterie op te sporen in drinkwater en zo miljoenen levens te redden.

Of Darco, een sociaal assistent uit Portugal die werkt met daklozen en een systeem uitbouwde waardoor al meer dan 1,000 verloren gewaande daklozen weer verenigd kunnen worden met hun familie.

Tussen dat indrukwekkende lijstje wereldverbeteraars, had ik geen schijn van kans. Toch?

“Congratulations, you have been chosen”

En toen kreeg ik de mail. Ik was er helemaal ondersteboven van. Blijkbaar was ik tegen mijn verwachtingen in verkozen tot een van de Ten Outstanding Young Persons van de wereld, en mocht ik mijn award in ontvangst nemen tijdens de week van het internationale congres in Amsterdam (waar Kofi Annan ook zou spreken). Ik kon mijn ogen niet geloven en heb het meteen in WhatsApp gezet naar mijn familie.

Afgelopen donderdag (9 november 2017) ben ik dan naar Amsterdam gegaan. In het Mövenpick Hotel was een hele grote hal omgetoverd tot een grote conferentiezaal met bijna 800 plaatsen. Ik werd samen met mijn begeleider opgewacht door de lieftallige Trina, die alles in het werk gesteld had om elk detail van mijn aanwezigheid rolstoelvriendelijk en – toegankelijk te maken. Zo liet ze me voor aanvang van de ceremonie al even de trofee vasthouden om te zien of hij niet te zwaar voor me was.

Toen de ceremonie begon, kreeg ik de zenuwen. Ook al wist ik al dat ik gewonnen had, toch gierden de zenuwen door mijn lijf. Zou ik de ramp op kunnen met mijn begeleider of zou er iets misgaan, zou hij struikelen misschien zodat we met twee onderuit gingen? Of zou ik die zware trofee laten vallen in gruzelementen? Zou er iets tussen mijn tanden zitten dat duidelijk te zien zou zijn op dat mega grote scherm achter me?

“Ladies and gentlemen, the ceremony will begin”

De zaal begon vol te lopen met de delegaties uit alle landen. Achter me zaten de familieleden van de winnaars, de JCI senatoren en de voorzitters van de landelijke JCI’s. Ergens daartussen, wist ik, zat Aalstenaar Wouter Danckaert, de Belgische voorzitter.

2017 TOYP winnaar Steven Claeys en JCI Belgium voorzitter Wout Danckaert

Daarachter zat nog een paar honderd man, met in het midden de Belgische delegatie (met vlaggetjes en al).

De Belgische delegatie op de JCI wereldcongres 2017 in Amsterdam

Ik werd aangekondigd met een filmpje, en mocht dan het podium op. Daar wachtte de president van JCI, Dawn Hetzel, me op. Ze schudde mijn hand en toen kwam iemand de trofee brengen.

Steven Claeys krijgt zijn TOYP award van Dawn Hetzel
Foto credit: Niels van de Wouwer

Daarna moest ik me opzij draaien voor de foto, en wat deed Dawn? Ze hurkte en hield de trofee vast! Trina had haar verteld dat de trofee te zwaar voor me was, dus ze hield hem bij zich terwijl we foto’s maakten. Toen werd de Belgische vlag gebracht, en maakten we nog wat meer foto’s. En toen was het alweer voorbij.

De 2017 Ten Outstanding Young Persons of the World

Het was een heel kort, maar wel heel intens moment. In het publiek zag ik het gezicht van mijn grote zus. Zij nam foto’s als een echte paparazzi fotograaf en WhatsApp’te die naar de rest van de familie thuis. Maar toen ik daar stond te glimmen met mijn trofee en de vlag, zag ik de tranen in haar ogen. En ik wist dat deze trofee even veel voor haar betekende als voor mij. En voor mijn familie. Want op drie jaar hebben we samen een ongelooflijke weg afgelegd, met ups en downs. Deze award draag ik dan ook aan hen op, en aan iedereen die me gesteund heeft in mijn plannen met Rolmodel, Companie Spotvogel, Sitwear en Makt. Dankjulliewel dat jullie er waren!

Had jij al van de TOYP gehoord? Als jij iemand zou mogen nomineren, wie zou dat dan zijn?