Onmogelijk is een mening (Deel 4)

Bernhard is nu 68 jaar, maar in 2014 kreeg hij Chronische Inflammatoire Demyeleniserende Polyneuropathie” of CIDP. Lees hoe het allemaal begon in deel 1, deel 2 en deel 3.

Hieronder lees je het vervolg, in deel 4 :



Tijdens de zes weken op intensieve zorgen, hoe goed ik ook verzorgd werd en was omringd door batterijen machines, leek elke dag wel een week en elke nacht een maand. Ik kon mijn hoofd ook niet meer bewegen en zag enkel de gele gordijnen van mijn hokje voor mij, op de afdeling Intensieve Zorgen.

Ik besefte niet eens of het dag of nacht was, dus het eerste wat ik kreeg was een wandklok vlak in mijn gezichtsveld, zodat ik de tijd kon volgen dag en nacht. Ik, die nooit genoeg tijd had en voor wie de tijd altijd voorbij raasde. Ik keek nu de hele dag lang naar hoe lang een minuut wel duurde, want iets anders dan staren en denken kon ik niet meer. Zelfs de tv-beelden gingen me veel te vlug, ik kon ze niet vatten en ik zag ze dubbel. Door de kamer bewogen er allerlei vreemde figuren, omdat ik nog af en toe hallucineerde. Zelfs wanneer ik de ogen sloot..

Ik keek naar die ene klok tot wanneer mijn familie eindelijk een halfuurtje binnen mocht komen want dat was voor mij dan het hoogtepunt van de dag!


Ik kreeg hartritmestoornissen, had een sterk wisselende bloeddruk, kreeg een tweede longontsteking en een besmettelijke bacterie waardoor mijn darmen leegliepen in bed en mijn kamer 14 dagen in quarantaine werd geplaatst zodat iedereen die binnenkwam beschermende kledij, handschoenen, en een mondmasker moest dragen.

Ik kon de verpleging enkel “roepen” door met mijn neus aan een bol te komen op een centimeter van mijn gezicht. Na enkele weken had ik pijnlijke doorligwonden en woog nog maar 57 kilogram, 28 kg minder dan voor mijn ziekte. Toen de verpleegsters me wasten, zag ik een arm of been voorbijgaan zonder het te voelen, maar toch deed die beweging veel pijn omdat de afgestorven spieren daarbij werden gerekt. Ik kon niet geloven dat dit mijn eigen ledematen waren, gewoon vel over been.

De behandelende Prof van intensieve zorgen liet ons weten dat mijn overlevingskans zeer klein was en ik me dus best op het einde zou voorbereiden.

Maar hoe? Ik kon enkel horen en kijken…Mijn familie liet de notaris tot aan mijn bed komen om zaken te regelen, er werd euthanasie besproken en documenten getekend en de afdeling palliatieve zorgen kwam me uitleggen hoe stervensbegeleiding werkt. En ik kon helemaal niet reageren op al dat nieuws…


Einde deel 4.


Heb jij vragen voor Bernhard? Of heb je iets gelijkaardigs meegemaakt? Laat het ons weten!


informeer en inspireer anderen en vertel jouw verhaal op rolmodel.be!  

Nieuwjaarsbrief 2019

Beste lezers,

Zoals elk jaar, hebben we ook dit jaar een nieuwjaarsbrief klaar. Een traditie die startte in 2016 en die je elk jaar terug zal zien. Dus laten we niet langer wachten en lees wat je het komende jaar van ons kan verwachten:

 

 

Allereerst wensen we jullie allemaal een fijn 2019

We hopen jullie ook dit jaar vaak terug te zien.

Het redactieteam en iedereen die onze artikels leest

Is Rolmodel ook in 2018 mee aan het uitbouwen geweest.

Nu kunnen we vol trots aan een nieuw jaar gaan werken,

Met verhalen van mensen die zich niet laten beperken.

Van echte levende rolmodellen

Die ons hun persoonlijke verhalen vertellen.

Om iedereen in het nieuwe jaar te motiveren

Door te zetten en te blijven proberen!

Vind hier op de site steeds jouw portie goede moed,

Zodat je het in 2019 zeker supergoed doet!

Vergeet niet dat ook jij je verhaal in mag sturen,

Of dat van je familielid, je vrienden of buren.

Onze Beste wensen voor dit nieuwe jaar,

En daarmee is dit briefje klaar.

 

 

Uw kapoen Steven

Antwerpen 10 Januari 2019

Mijn Tedx Talk Deel 3

De dag voor het TEDX event krijg ik van mijn coach te horen dat ik het einde van mijn presentatie moet herschrijven!

Hoewel meerdere coaches mij een hart onder de riem proberen steken voel ik de paniek in mij op borrelen… De rest van de dag leek ik net een dakloze landloper met mentale problemen.

 

Je kon mij nerveus zien rondrollen alsof ik verloren was, pratend tegen mezelf en zichtbaar gefrustreerd maar volledig ondergedompeld in mijn eigen wereld. Tegen dat de avond viel was ik zo hopeloos en vermoeid dat ik besloot het los te laten. Ik zette een film op, bestelde sushi en probeerde even alles te vergeten…

De volgende ochtend werd ik wakker met een misselijkmakend gevoel van angst, “Wat als ik niet op tijd het perfect einde vind?!” en “Wat als ik een goed einde vind maar het vergeet op het podium omdat ik het niet vaak heb kunnen inoefenen?”

Nog steeds zonder een afsluiter voor mijn TED-talk stapte ik de auto in op weg naar Breda. Uiteraard begonnen dan ook nog de berichtjes binnen te stromen : “en? Ben je er klaar voor?”… euhm, neen! En “veel succes met je Talk vandaag!”… Bedankt, ik ga het potverdikkie nodig hebben!

Tijdens de rit raakte ik opnieuw verzonken. Omdat ik beter presteer onder druk kwam ik steeds dichter en dichter bij een acceptabel einde. Ongeveer halverwege de trip naar Breda had ik mijn opties uitgedund en bleef ik met twee degelijke afsluiters over. Gelukkig wilde de chauffeur zijn mening delen en we raakte het eens! Ziedaar, zo’n goede 8 uur voor mijn presentatie was ik er dan toch in geslaagd een acceptabel nieuw einde te vinden voor mijn verhaal…

Of dat dacht ik toch!

Eens aangekomen in Breda zoek ik direct mijn coach op en pitch ik mijn nieuw einde voor haar. “Ja, je bent er bijna!” Zegt ze enthousiast. De angst moet van mijn gezicht af te lezen zijn geweest want ze stelt direct voor samen nog even te brainstormen.

We weigerden te werken met een stereotype einde waardoor ik in deze benarde situatie terechtkwam, maar door vol te houden was ik 2 uur voor mijn presentatie plots trotse eigenaar van een krachtiger einde dan : “dus maakte ik van mijn zwakte mijn sterkte”.

Mijn Talk was eindelijk klaar voor het grote publiek! Nog snel even naar de make-up en een beetje later stond ik op de befaamde rode stip van TED!

Na mijn talk kwamen de coaches mij feliciteren en spraken veel mensen mij aan met de boodschap dat ze waren geïnspireerd!

Ik was in de wolken. Weer een bucketlist item om van de lijst te schrappen!

Dankjewel TEDxBreda!

TedxBreda 2018

 

Welke TED-talk inspireerde jou? Waar zou jij over praten op een podium? Laat het me weten!

Mijn Tedx Talk Deel 2

Vermoeid rij ik een klein theaterzaaltje binnen. Ik word verwelkomd door een boel lachende, licht nerveuze gezichten die “hallo” knikken, gevolgd door een hand en een korte introductie. Om op tijd in Breda te zijn moest ik net iets te vroeg opstaan dus wrijf ik de slaap uit mijn ogen en vraag ik al lachend om “een koffietje om wakker te worden”.

 

Anita, mijn contact bij de TedxBreda vrijwilligers springt levendig op en heeft me in geen tijd een koffietje voorgeschoteld. Ondanks de pogingen van de Tedx-Crew om wat luchtige gesprekken op gang te brengen is de spanning te snijden. Plots zwaait bovenaan een trap een deur op en komen er een reeks mensen de zaal binnengewandeld. Iedereen springt op (ik blijf zitten) en we worden verzocht om in een kring te gaan zitten. Onze coaches waren gearriveerd!

Wat volgde was een namiddag met gesprekken, ontledingen, soul searching en tips en tricks rond spreken voor publiek. De workshop werd op een super originele manier gebracht en leidde tot filosofische 1 conclusie : praten voor een groep maakt je kwetsbaar en daar kan je niets aan doen. Met als ultieme voorbeeld van iemand die de kwetsbaarheid probeert te ontlopen dit filmpje met de presentatie van Michael Bay :

 

 

Na de workshop was het tijd voor one on one met de coaches om te werken aan de talks en ik kreeg de lieftallige Deborah als coach toegewezen. Al snel werd duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel was om mijn “Idea worth spreading” duidelijk te articuleren en dat mijn verhaal stevig bijgeschaafd moest worden, Paniek! Ik vertrok naar huis met een knoop in mijn maag, hoewel de feedback na de eerste poging voor de gesloten groep best positief was…

Een Skype-meeting met Deborah verder stond ik al op het podium de dag voor het event, met een klein hartje en een ingestudeerd verhaaltje oefende ik mijn Ted talk voor een lege zaal. Ik maakte geen enkele fout! “Nu ben ik klaar voor morgen” dacht ik triomfantelijk, tot Deborah me opzij nam om de presentatie te overlopen. “Fantastische presentatie! supergoed gedaan, maar…” , mijn hart staat plots stil, “Het einde, jouw idea worth spreading komt er niet echt uit…” , slik.

De dag voor ik van mijn bucketlist weer een item kan schrappen werd ik opgezadeld met het herschrijven van het volledige einde van mijn TED-Talk!

Of dat ook gelukt is? Dat lees je in mijn volgende blog!

Heb jij al gesproken voor groepen? Wat vind jij daar het moeilijkste aan? Laat het me hieronder weten in de comments!

Mijn TEDx Talk

Wat staat er op jouw bucket list? Op die van Sien stond een cruise naar de Noorse Fjorden en die droom werd ondertussen werkelijkheid. Op die van Steven stond het geven van een echte TED talk. Wat er van die droom geworden is? Dat lees hier in deel 1. 

 

 

Dromen van TED

Voor mij zijn TED-sprekers de allerslimste mensen van de wereld, de ‘brightest minds’. Als je nog nooit gehoord hebt van TED, dan moet je weten dat het een conferentie is die alle interessante, inspirerende ideeën van de wereld verzamelt en gratis op het internet zet. De TED-conferentie was oorspronkelijk een conferentie over Technologie, Entertainment en Design (van daar de afkorting TED) die, na een valse start in 1984, jaarlijks wordt georganiseerd sinds 1990. Deze conferentie groeide al snel uit tot een conferentie met als doel het verspreiden van ideeën over zo goed als alle onderwerpen in de vorm van korte krachtige presentaties of ‘talks’.

 

 

Deze ‘talks’ worden ook live opgenomen en, zoals gezegd, gratis online gecatalogiseerd en gratis beschikbaar gemaakt op www.ted.com. Ik heb de TED-app voor de smartphone en gebruik hem wekelijks, want elke week verschijnt er wel een nieuw idee. De sprekers die in die videos verschijnen, dagen me altijd uit om over een situatie anders te gaan denken of actie te ondernemen, om verder te kijken én te handelen dan mijn neus lang is. De sprekers zijn altijd laaiend enthousiast en sommigen bereiken een heuse sterrenstatus wanneer de video van hun Talk onverwachts viraal gaat op het net. Van grote bekenden zoals Stephen Hawking tot onbekende onderzoekster Brené Brown, allemaal staan ze maar al te graag op de rode stip om te bewijzen dat hun idee het delen waard is.

Ik kende de filmpjes van de ‘Talks’ dus al lang en hield soms heuse TED-avonden waarop ik naar zo veel mogelijk nieuwe talks keek. Ook na mijn ongeval bleven de talks een bron van inspiratie. Dat ik er al jaren van droomde om hetzelfde te kunnen betekenen voor anderen, maakte van het geven van zo’n TED talk een echt item op mijn bucket list.

Van TED naar TEDx

Het succes van de officiële TED was zo groot dat er ondertussen over de hele wereld onafhankelijke ‘TEDx’-events worden georganiseerd door enthousiastelingen die mee willen helpen met het verspreiden van geweldige ideeën in het format van TED. TEDx-events zijn evenementen die lijken op de échte jaarlijkse TED, maar die georganiseerd worden door een ander team dat de goedkeuring krijgt van de hoofdzetel. Een soort kleine broer van de grote TED, zeg maar. In ons land zijn er al een hele reeks geweest zoals de onlangs veelbesproken TEDxBrussel, maar ook TEDxwomenflanders, TEDxULB, TEDxUHasselt, TEDxVlerickBusinessSchool, enzovoort… En in het buitenland zijn er ook veel, bijvoorbeeld TEDxBreda.

Mijn innerlijke licht

Hoe word je geselecteerd om een TED of TEDx Talk te geven? Wel, iemand moet jou nomineren. Je kan dus niet zelf mailen en zeggen “hé, ik heb een leuk idee.” In mijn geval was het een vriendin die stage deed bij TED die mij plots mailde met de vraag of ik een TED talk wilde geven. Uiteraard wel! Zij heeft me dan genomineerd, en bij TED werd dan geëvalueerd of ik een “idea worth spreading” had, een idee dat de moeite van een talk waard was. Dat bleek zo te zijn, en zo kwam het dat ik een mail kreeg. Of ik interesse had om te spreken op het TEDxBreda event van 2018, met het thema “Unlock your light”. Ik ging bijna uit mijn dak! En het vervolg? Dat lees je hier op Rolmodel in mijn volgende post…

Kende jij TED en TEDx al? Wat zijn jouw favoriete talks? En als je er zelf een mocht geven, waarover zou jij dan spreken? Laat het ons weten in de comments of op onze Facebook-pagina.