Mijn 5 survivaltips – Tip 2

Ik heb mijn verhaal ondertussen honderden keren verteld en telkens weer krijg ik dezelfde vraag : “Wat is je geheim?” Ik vertel dan altijd eerlijk dat ik geen superman ben en ook mijn donkere momenten heb. Het meeste schrijf ik dan ook toe aan de geweldige steun die ik krijg van iedereen : familie, vrienden, hulpverleners en volslagen vreemden.


Het enige dat ik daarna nog mee kan geven zijn (volgens mij) mijn vijf beste tips :

Tip 1 : Geef jezelf over aan de wetenschap en ga uit van het ergste.

TIP 2 :
Vergeet het verleden en kijk naar de toekomst

Waar had ik nu gestaan? Hoe had het leven er uit gezien als ik mijn beperking niet had? Was ik maar weer eventjes mijn oude zelf. Doe jezelf geen pijn en volg mijn tweede tip : vergeet het verleden en focus op de toekomst.

Wanneer je plots een beperking krijgt of je gezondheid sterk achteruit gaat komen al je plannen voor de toekomst in het gedrang. We hebben dan ook snel de neiging de gevaarlijkste vraag ter wereld te stellen : “Wat als….?”.

Toekomst voorspellen


Deze vraag is de titel van een tv-programma dat op een grappige manier laat zien hoe absurd die vraagstelling eigenlijk kan zijn, aangezien het antwoord puur gokwerk is. Wanneer deze vraag dan ook op komt bij personen die net slecht nieuws kregen of juist veel verloren hebben, leidt ze enkel naar melancholie en verdriet. Het antwoord is daarenboven altijd zo goed als pure speculatie en volledig nutteloos. Je maakt er dan ook best korte metten mee. Moest je jezelf toch betrappen op het piekeren over “wat als?” Voeg er dan snel “ik nu eens…” aan toe.

Met de vraag “wat als ik nu eens…?” Ben je plots plannen aan het maken voor de toekomst en laat je de frustratie en het verdriet van je verlies achter jou.

Het verliezen van de toekomst die je voor ogen had is ongelofelijk hard. Iedereen heeft een “plan” voor de toekomst met doelen en mijlpalen die ze willen bereiken. Wanneer jou dan iets overkomt waardoor deze in jouw ogen onbereikbaar zijn geworden voelt het aan alsof de zin van je leven aan jou werd ontnomen.

Nieuwe plannen en doelen creëren voor jezelf is daarom cruciaal. Zo geef je je leven weer zin en heb je iets om jezelf op te focussen. Vergeet ook niet dat er vaak veel nog meer kan dan je initieel verwacht. Er zijn zelfs miljonairs die enkel nog met hun ogen kunnen bewegen. Geef de moed dus niet op en begin zo snel mogelijk nieuwe toekomstplannen te maken!

Zo, dit was mijn tweede tip. Wat vinden jullie van deze tip? Hebben jullie een betere? Laat het me weten in een reactie hieronder!

Mijn vijf survivaltips

22 mei 2014 is ondertussen bijna vijf jaar geleden. Ik zit dus al vijf jaar in een rolstoel, wat een jaren zijn het geweest!

Van intensive care in Australië naar revalidatie in Gent naar het huis van mijn ouders in Antwerpen en tenslotte naar mijn eigen aangepast appartementje.


Van niet kunnen bewegen of slikken naar een elektrische rolstoel naar een mechanische rolstoel & rolstoel rugby. Van opnieuw willen studeren naar het oprichten van een blogplatform, naar het oprichten van een eigen bedrijfje, naar een finaleplaats als Antwerpse ondernemer van het jaar van 2018, een etentje bij de koning en mijn eigen TED-talk.

Ik heb mijn verhaal ondertussen honderden keren verteld en telkens weer krijg ik dezelfde vraag voorgeschoteld  : “Wat is je geheim om er allemaal zo goed mee om te kunnen gaan?” Ik vertel dan altijd eerlijk dat ik geen superman ben en ook mijn donkere momenten heb. Dat ik heel veel geluk heb gehad en eigenlijk geen idee heb waar ik telkens de kracht om door te bijten vandaan haal. Het meeste schrijf ik dan ook toe aan de geweldige steun die ik krijg van iedereen : familie, vrienden, hulpverleners en volslagen vreemden.

Het enige dat ik daarna nog mee kan geven zijn mijn persoonlijke tips. Dit zijn volgens mij dan ook mijn vijf beste tips die ik mee kan geven aan personen die net te horen kregen dat ze een beperking hebben  :

TIP 1 :
Geef jezelf over aan de wetenschap en ga uit van het ergste.

Iedereen moet hetzelfde toegeven : de dokters en chirurgen die we vlak na het ontdekken of krijgen van onze beperking consulteren weten beter dan eender wie wat er met ons aan de hand is. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar toch kwam ik tijdens mijn revalidatie vaak mensen tegen die de experten niet geloofden. Uiteraard is het nieuws ook vaak zo choquerend dat we als mens onze emotie de bovenhand laten nemen en onmiddellijk in ontkenning gaan.

Doktersjas

Word jezelf bewust van dat feit en beslis te vertrouwen in de experten. Vanaf je de beslissing jezelf aan de wetenschap te schenken neemt zal je merken dat alles wat je voorheen als “beschamend” of “grensverleggend” beschouwde opeens een pak minder moeilijk voor je wordt. Ik had na mijn bewuste keuze mezelf over te geven aan de experten en zorgverleners plots veel minder moeite met gewassen worden, beangstigende onderzoeken, bepaalde medicatie nemen, etc.

Pas op! Dit wil daarom niet zeggen dat je alle touwtjes uit handen geeft! Ik volgde zelf bijvoorbeeld wél nog alles nauwgezet op en vroeg altijd achter de redenen voor bepaalde beslissingen en uitleg over elke behandeling die ik kreeg.

Vertrouwen is één ding, maar het is ook belangrijk dat je zelf uit gaat van het ergste en zo goed en hard als mogelijk probeert te oefenen. Zélfs als je overtuigd bent dat alles goed gaat komen heb je toch liever een poosje voor niets gerevalideerd dan ook maar 0.001%  kans te hebben onomkeerbare achterstand op te lopen in de eerste- en meest cruciale weken van jouw revalidatie, toch?

Looprek revalidatie

Daarbovenop zijn er vaak heel lange wachtlijsten voor plek in een revalidatiecentrum. Heb je écht geen zin, wil je niet oefenen en ben je zeker dat je geen hulp nodig hebt? Overweeg dan jezelf uit het revalidatieprogramma te ontslaan en zo plaats te maken voor iemand die écht een plek nodig heeft.

Zo, dit was mijn eerste tip. Wat vinden jullie van deze tip? Hebben jullie een betere? Laat het me weten in een reactie hieronder!

5 tips om een goede vriend te zijn in tijden van nood

In tijden van nood kent men zijn vrienden. Maar wat als een van jouw vrienden plots in echte nood verkeert en je geen flauw idee hebt wat je voor die vriend(in) kan doen? Hier zijn vijf tips om je op weg te helpen!

Wat doe je?

Van je vrienden verwacht je dat ze er zijn. Dat als er iets ergs gebeurt, je op hen kan rekenen voor steun. Natuurlijk in levende lijve, maar een telefoontje is ook goed. Als er iets heel ergs gebeurt, dan is ‘er zijn’ vanzelfsprekend, maar eigenlijk ook niet. Iedereen zegt “bel me als je wil praten”, maar dat doe je niet. “Laat me weten als ik iets kan doen”, maar dat doe je niet. “Geef een seintje als ik even kan langskomen”, maar dat doe je niet. Dus wat kan een goede vriend dan wél zeggen of doen?

TIP 1
Heb je een vriend(in) die door een zware periode gaat, bel dan zelf. Vraag hoe het gaat, en stel zelf een moment voor om langs te gaan. Of sta gewoon aan hun deur. Je kan altijd weer naar huis gaan als het niet uitkomt, maar er is niets dat zo overtuigend steun en liefde laat zien als een stevige, spontane knuffel.

Wat zeg je?

Als er iets ergs gebeurt, weet niemand goed wat zeggen. Er zijn er die als een kip zonder kop beginnen te ratelen om de ongemakkelijke stilte te vullen, en er zijn er die stilvallen en uit het raam staren. Praat je over het voorval of juist helemaal niet? Zijn er dingen die je vooral niet mag zeggen omdat het alles alleen maar erger en zwaarder maakt? Of kunnen echte vrienden juist alles zeggen?

TIP 2
Het ergste wat je kan doen, is kiezen voor radiostilte. Als je niet weet wat te zeggen, geef dat dan gewoon eerlijk toe. Je vriend(in) zal zelf wel aangeven wat ok is als gespreksonderwerp en wat niet. Want deze situatie is niet alleen nieuw voor jou maar ook voor je vriend(in). Jullie zijn beiden aan het aftasten.

Hoe gedraag je je?

Een ongewone, onaangename situatie lokt vaak schroom uit. Niemand weet nog wat zeggen, laat staan hoe zich te gedragen. De meesten staan er wat onwennig bij en proberen zo snel mogelijk uit die ongemakkelijke situatie te geraken. Maar er zijn natuurlijk ook beleefdheidsregels…

TIP 3
Als je niet weet hoe je je moet gedragen, praat er dan over. Vertel dat je het moeilijk vindt en bespreek waarom. Alleen al het feit dat je er bent, is bewijs dat jij een échte vriend(in) bent. Je bent sowieso al 100% beter dan alle anderen die niet bellen of langsgaan. Dus vraag gewoon of het ok is als je dit doet of dat zegt.

Hoe geef je moed?

Zodra er een drama gebeurt, komen de clichés en de mirakelverhalen boven. Iedereen kent wel iemand in dezelfde situatie, heeft wel een verhaal gehoord of gelezen waarin alles in recordtempo goedkomt. Het zijn allemaal goedbedoelde praatjes, maar vaak werken ze eerder demotiverend omdat alles in deze specifieke situatie duidelijk niet op miraculeuze wijze goed zal komen. Bovendien lijkt het door die zweverige verhalen alsof niemand écht snapt hoe de vork in de steel zit.

TIP 4
Informeer je over het probleem. Wat is het juist? En waarom is dat een probleem? Zoek online, lees boeken, en durf vragen te stellen aan je vriend(in). Als je oprecht geïnteresseerd bent, dan is er echt helemaal niets mis met een vriendelijke vraag. Zelfs over taboe onderwerpen zoals stoelgang of seks. Het is beter om interesse te tonen in de realiteit dan om vast te houden aan wilde dromen.

Hoe moet het verder?

Angst om buiten te komen, kan grote proporties aannemen bij iemand van wie het leven ingrijpend is veranderd. Alles is immers nieuw: de eerste keer in de rolstoel op café, de eerste keer met je kindje met het syndroom van Down naar de supermarkt, de eerste keer parkeren op een invalidenparkeerplaats. Buiten komen is niet alleen een confrontatie met architectuur (drempels, trappen, schuine stoepranden) maar ook met blikken van omstaanders. Zijn alle dingen die jullie vroeger samen deden nu niet meer mogelijk? Of toch wel?

TIP 5
Nu het leven van je vriend(in) helemaal veranderd is, zullen ook de dingen die jullie samen doen anders zijn. Vraag niet “Spreken we binnenkort nog een keer af om eens iets te gaan doen?”, want dan komt het er niet van. Vraag: “Wat zou jij graag nog een keer gaan doen? Kan je volgende week vrijdag?” of organiseer een pick-a-date party en leg meteen de agenda’s naast elkaar.

Heb jij nog andere tips om een echte vriend te zijn in tijden van nood? Deel ze hieronder of op onze Facebookpagina!