Vier wielen maar toch niet mobiel

Ik zal het meteen maar opbiechten: ik ben bang.

Door mijn wat zeldzame handicap zit ik niet alleen in een rolstoel, maar zijn mijn reflexen ook minder goed dan die van anderen. Ziedaar de belangrijkste reden waarom ik op mijn dertigste nog steeds geen rijbewijs heb.

 

Die seconde langer nodig hebben om gepast te reageren op een situatie in het verkeer kan het verschil zijn tussen een ongeval of geen ongeval, tussen verwondingen of geen verwondingen of zelfs tussen leven of dood.

Het verkeer ingaan schrikt me dan ook af.

Puur technisch gezien kan het nochtans ook voor mij, dat rijden. Bij de vzw Cara doen ze uitstekend werk terzake: ze testen je, bekijken samen met jou welke aanpassingen nodig zijn om autorijden mogelijk te maken en sturen je naar huis met een attest waarmee je zo aan je rijopleiding kan beginnen.

De wachtlijst van enkele maanden voor een afspraak neem je er dan wel bij. Ook het daaropvolgende wachten op een rijschool met een aangepaste wagen is een hindernis. Maar dat is niets om ontmoedigd door te worden: wie een beperking heeft, is sinds zijn of haar jeugd getraind in het nemen van horden. Problemen veranderen in uitdagingen, die mits de nodige tijd en boterhammen wel opgelost worden.

 

Het BIVV Logo

 

Maar goed, waar ik eigenlijk naartoe wil: mijn gebrek aan een auto stelde mij jarenlang voor een probleem. Het stoorde me om telkens vrienden of familieleden te moeten vragen om me weer eens ergens naartoe te brengen. Ik schaamde me er een beetje voor. Maar het was de enige oplossing, zolang ik die angst voor autorijden niet kon overwinnen*.

Ondanks de vier wielen die mijn rolstoel had, was ik eigenlijk helemaal niet mobiel.

Dat veranderde toen ik enkele maanden geleden besliste om zwaar te investeren in een handbike. Dat is een groot voorwiel met pedalen dat je rolstoel plots verandert in een fiets. Een elektrische fiets in mijn geval, want als het echt te steil wordt in de heuvelachtige omgeving waarin ik woon, kan ik de motor om hulp vragen. Die geeft me dan een welgekomen duwtje in de rug. Dus, beste mensen die vaak vol verbazing staan te kijken wanneer ik vlot een helling oprij: ik doe dit niet alleen.

Oude houten handbike

Dankzij de handbike ben ik plots wel mobiel. Naar de winkel, op interview voor het werk, naar de kapper of op café: plots is het veel minder vaak nodig om hulp in te roepen om op mijn bestemming te geraken. Het is ook heerlijk om nu het nuttige aan het aangename te koppelen. Enkele keren per week ga ik minstens 10 kilometer fietsen, de broodnodige lichaamsbeweging die ik veel te lang niet gehad heb.

handbike

Vorige week hebben mijn vriendin en ik zowaar een fietsvakantie vastgelegd voor komende zomer. Met de auto naar het zonnige Frankrijk om daar rusten aan en zwemmen in het zwembad af te wisselen met uitdagende fietstochten in de prachtige natuur. Gelukkig heb ik nog enkele maanden om aan mijn conditie en mijn armspieren te werken. Ik kan niet wachten.

*Wat dat autorijden betreft: ik doe mijn uiterste best om die angst te overwinnen en toch de baan op te kunnen. Maar de handbike is toch al een heel goede oplossing in de tussentijd.

Welke hulpmiddelen gebruiken jullie om je mobiliteit te vergroten? Rijden jullie wél al met een aangepaste auto?

Laat het mij hieronder weten!


2 thoughts on “Vier wielen maar toch niet mobiel

  1. Steven Terryn Beantwoorden

    Hallo Guy Junior,
    Met mijn 30 jaar ervaring als “paraplegieker” verplaats ik mij met een aangepaste wagen. Voor mij ging het redelijk vlot, daar ik al mijn rijbewijs had voor mijn ongeval. Enkel een korte test moeten afleggen bij cara en een wagen aanschaffen. Een niet te missen vrijheid had ik terug! Ik Kon mij zelfstandig verplaatsen maar had wel altijd de wagen nodig en na al die tijd heb ik mij ook een elektrisch trekwiel aangeschaft. Wel volledig elektrisch, aankoppelen aan de rolstoel en genieten! Een nieuwe wereld ging voor mij open, met alle gevaren inbegrepen als fietser maar ik heb er nog geen second spijt van!
    Als ik u toch één raad mag geven, probeer toch uw rijbewijs te halen want dan ben je pas onbeperkt in uw vrijheid.

  2. Sarina Beantwoorden

    Hoi Guy,

    Wat goed dat je bezig bent je autorijd-angst te overwinnen! Ik heb sinds enkele jaren een progressieve neurologische ziekte, toen fietsen (enige vervoersmiddel wat ik gebruikte) onmogelijk werd dacht ik deels een oplossing te hebben gevonden in een auto, maar helaas dacht de neuroloog dat ik niet meer auto mocht rijden. Ondertussen heb ik toen een driewielscooter gekocht (t-rex), met een rekje achterop waar mijn rolstoel aan kan hangen om mee te nemen waardoor ik weer op mijn werk kon komen zonder taxi. Gelukkig bleek de neuroloog ook niet helemaal gelijk te hebben, ik werd door de nederlandse BIVV goed genoeg bevonden om in een automaat te rijden, dus hebben we nu ook een auto, al gebruik ik die niet vaak, op slechtere dagen voel ik mij gewoon te traag om veilig deel te nemen aan het verkeer.. Mijn laatste aankoop is ook een elektrisch voorzetwiel voor mijn rolstoel, dat is nog wel de beste aankoop voor mij, omdat verplaatsingen naar de winkel etc zoveel minder energie kosten, heb ik nog wat meer energie over voor andere dingen! Plus op reis is mijn vriend en blij mee dat hij me nooit meer hoeft te duwen 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.