What’s not to like?

“Oh jeej! Vanavond swingen op covers van ‘de king’ himself!” dacht ik. Verjaardagsfeestjes zijn altijd leuk. Oude bekenden terugzien, drankje, dansje… what’s not to like?

Maar wanneer de avond naderde kwamen ze weer… mijn twijfels. “Ja, maar wat als ik bijna niemand ken?… Of ik aan een wildvreemde hulp moet vragen binnen te geraken?… Wat als ik naar de wc moet? Of als ik me niet goed voel of wordt bekeken alsof ik er niet thuis hoor?!”. Zo worden goede voornemens om aanwezig te zijn op leuke momenten omgetoverd tot een maalstroom van gedachten, angsten en negatieve gevoelens met een lastminute excuus en een eenzame avond tot gevolg.

 

Achteraf vervloek ik mezelf, keer op keer. Zo verlies je namelijk vrienden alsook de kans op het maken van leuke herinneringen. Zo isoleer ik mezelf en verklein met elke verloren avond de wil van mensen om me uit te blijven nodigen, want “hij komt uiteindelijk tóch niet”.

Hoewel ik rustig ga praten over mijn stoelgangproblemen tegen groepen en klassen en met gemak de vuile vetzak “Ronny” uithang op een theaterpodium durf ik niet naar buiten, toch niet alleen. Misschien verwacht ik teveel van mezelf? Of misschien ben ik juist niet streng genoeg voor mezelf? Hoe dan ook, ik heb spijt en niemand die het weet…

Ik moet er iets aan doen, ik denk dat het misschien tijd is voor een nieuwe “pick-a-date party“!

Steven

 

Heb jij moeite met buiten komen? Voel jij je soms ook geïsoleerd? En wat doe jij om dat tegen te gaan? Laat het me weten in een bericht hieronder!

Deel onze blogs alsjeblieft!

7 thoughts on “What’s not to like?

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.